( 130 ) - كه با توكل براى دنيايش و با تقوى براى آخرتش يارى جويد ، و همواره همراه باوقار و عفت باشد ، و قناعت را حرفهء خود سازد ، و فقر و ندارى را با صبر و دارائى و غنا را با شكر زينت بخشد و سخن كوتاه كند و در خور و خواب خود كاهش دهد ، نه در سلام و تبسم و شكفتگى و احسان . بهرهء نفس را فراموش كند و گناه گذشته‌اش را از خاطر نبرد ، با برادران مشورت و با ياران مدارا نمايد ، در حوائج آنها كوشا و براى همهء آنان دعاگو باشد ، اوقاتش را براى وظائف مختلف تقسيم كند و بانجام وظيفه بگذراند ، و نماز خود مخصوصا نماز شب را به لهو و لعب و باطل و عقب انداختن ضايع نسازد ، و خويش را امر بمعروف و نهى از منكر كند . ( 131 ) - و خداوند جلّ شأنه ولىّ توفيق است و اميدوارم كه براى تو پس از سختى آسانى پيش آرد ، و بعد از ذلت عزت ، و پس از فقر بىنيازى پديد آورد و انشاء اللّه تعالى از رستگاران گرديد . ( 132 ) - اين سستى و تحير از چيست ؟ ! مگر باب او براى داخل شوندگان باز و براى طالبين گشاده نيست ؟ ( 133 ) - هركس وجبى به من نزديك شود ، يك قدم به وى نزديك خواهم گشت . ( 134 ) - اگر پشت‌كنندگان به من بدانند كه چقدر به آنها اشتياق دارم از شوق خواهند مرد . ( 135 ) - كوچ‌كنندهء بسوى او راهش نزديك است . ( 136 ) - و اوست كه توبهء بندگانش را مىپذيرد . ( 137 ) - پس همچون سگ بدرگاهش دم بجنبان و تملّق كن شايد انشاء اللّه به تو نظر رحمت و خشنودى نمايد . ( 138 ) - اگر تشنه‌اى اندكى آب براى تو كافى است . ( 139 ) - اى پسنديده خصال و نيكو افعال . ( 140 ) - شروطى است كه بايد رعايت شود . ( 141 ) - پس ناچار است از اعتدال مزاج ، و اينكه ادب يافته بآداب شرع و رنجور از گناهان و ترك كنندهء آن باشد و پاكدامن و راستگو و